bilirkişi oldum ey azizler
26/12/2007 -Kategori: mizah
Hörmetli okuyucular,
Bir zamandır memleketi kasıp kavuran çocuk pornosu davası benimde yüreğimi burktu.
Bir kaç gündür, “neden, neden böyle oluyor?” diye düşünüp dururken, “insanlar bu kadarmı alçalır?” diye düşünürken birden aklıma eski bir dostumu ziyaret etme isteği düştü.
Bu dostum okumuş,polis teşkilatına girmişti. Kendisi komiserlik mertebesiine kadar yükselmişti. Sonrasını takib etmedim tabii ki.
Ben üniversiteden ismim “irtica” olduğu için ayrılmak zorunda kalınca da bir daha görüşmemiştik.
“Neyse” dedim “seni aramayanı sen ara, sana gelmeyene sen git, sevabı büyüktür” ziyaretine gittim.
Efendim uzatmayayım onun bulunduğu teşkilat “bilişim suçlarına” bakıyormuş.
O gün çocuk pornosu operasyonu yapılmış, yakalananlar o şubede imiş. Görüyor musunuz tevafuku.
Efendim ben de meraklıyım ya.
Dedimki dostuma (bu Raşit Dostum değil)
“Dostum, şu heriflerle bir de ben görüşebilirmiyim. Merak ettim nasıl bu insanlar bu hale geldi?”.
“Neticede bunlarda toplumun bir ferdi”
O da “hay hay” dedi. “Zaten bizde bir bilirkişi arıyorduk. Bilirkişi olacak şahısında benzer bilişim suçları olduğundan onun gelmesini istemiyoruz. Aslında ona “ne sen sor ne ben söyleyeyim kişi” desek daha iyi olur”.
“Gel hocam, bir konuş şu sübyancılarla. Sen raporu yaz biz ona imzalatırız.”
Kendimi konsantre ettim. Komiserle içeri girdik.
Komiser dedi ki:” Hocam, şu içlerinde genç olanı ile konuş. O tam batağa batmamış diğerleri gibi. Biraz da pişman bir hali var. Çözüver bakalım şunun dilini. Neymiş derdi bir görelim.”
Ben de durumun vehametini anlattım önce delikanlıya. Halkın öfkesini , televizyonların her gün onların aleyhinde neler söylediklerini, gazetelerin “asın bu itleri” diye yazdığını söyledim. Gazeteler, basın, medya deyince delikanlı derin bir “oof “çekti.
“Hocam orda dur” dedi.
”Evladım, ben hep burda duruyorum zaten” dedim.
“hocam, öyle değil”
“Hocam “dedi “bilirmisin bir idamlık gence sormuşlar “son isteğin ne?”
o da demiş:”annemin dilini öpmek istiyorum”
Herkes şaşırmış bu tuhaf istek karşısında.
Malum idamlıkların son isteği yerine getirilir.
Ana orada feryadü figan ediyor. Evladına lanetler yağdırıyor.
“seni doğuracağıma yılan doğursaydım” diyor.
“Allah seni kahretsin, yüzümü kara çıkardın” diyor, veryansın ediyormuş evladına.
”Hanım, evladın senin dilinden öpmek istiyor.” demişler.
Kadında şaşırmış bu isteğe, yaklaşmış neyse evladının yanına.
Dilini çıkarmış öpsün diye .
Evlat “hart” diye annesini dilini ısırıp koparmış, oracığa atıvermiş.
Herkes üzerine yürümüş çocuğun yine “tüh sana, bir de annesinin dilini kopardı” diye.
O da “durun” demiş, “beni kınamayın hemence, bu annem ben ilk hırsızlık yaptığımda bana aferin deyip benim sırtımı sıvazlamasaydı ben bu gün bu idam sehpasında olmazdım.”
Ben dedim: “Tam bağlantıyı kuramadım, neden anlattın bu hikayeyi bana?
Dedi ki: ” Hocam, bu bugün bize lanetler eden, veryansın eden basın;bizim ilk günahımızda sırtımızı sıvazlamasaydı, bizi teşvik etmeseydi, ben bu gün burada olmazdım”
“Nasıl yani” dedim.
“Hocam, ben de herkes gibi bir çocuktum. Bu gazetelerde çıkan hergün bir arka sayfa güzeli uygulaması varya hani reyting getiriyor derler. O olmadan olmaz denilen kepazelikler”
“Evet” dedim.
“bizi buralara taşıyan onlardır” dedi.
”Ben bunla başladım, “güzele bakmak sevaptır” dediler. Teşvik ettiler, çağdaşlık, modernlik, güzellik, dünyanın en güzel kadını, en seksi kadını yarışmaları yapıyorlardı televizyonlarda.
Onları kaçırmazdım işte hocam.
İnsanın nefsi istekleri böyledir.
Hep fazlasını ister. Bunlar tuzlu su ile susuzluğu gidermeye çalışmaya benziyor hocam, hep daha fazlasını istiyor insan.
İşte bu gazetelerin bu uygulamaları, internet sayfasındaki “güzeller galerileri”. Bunlar bizim için bir ilk mektep görevi gördü. İlk oralarda başladık bu işe.
Ondan sonra her gün bir fazlasını istedik hocam. Arka sayfa güzeli, güzeller galerisi, erotik resim derken hocam, malum batağa düştük. Tatmin etmesi mümkün değil, bir öncekinin bir sonraki gün. Bu işler böyledir hocam, “değildir” diyen yalan söyler.
Kimse “hoop beyler ayıp oluyor. Bu yapılanlar kepazelik” demedi. Toplumda bizi uyaran yoktu.
Herkes “Ah sizi gidi sizi” diyerek bir nevi teşvik ediyordu.
Hem okulda böyle şeyleri söyleyince arkadaşlarımıza, herkes “afferin oolum” derdi.
Bir iki “yapmayın lan” diyen olduysa da “sus lan, sen gerici! sen ne anlarsın oğlum bunlardan” derdik
Biz ilericiliği hocam, hep günah ve yasaklarda ilericilik olarak anlamışız .
Özgürlüğüde; ” nefsin arzularını yerine getirmede özgürlük” diye anlamışız.
Hocam bizi uyaranlara “gerici!, irticaci!, yobaz!” diyerek, ilerlemenin engeli olarak görmüşüz
Hocam onlar olmasa daha rahat ederiz sanırdık
Ne güzel her istediğimizi yapacağız ama “ah yok mu şu yobazlar, ilerlemenin engelleri işte bunlar” diyerek bunlara veryansın ederdik.
“İşte hocam, benim size hikaye anlatmamın nedeni budur;
İlk yaptığımızda bize “afferin” diyen medya, basın, gazeteler her neyse şimdi de “asın bunları!” diye yazılar çıkıyormuş.
“Evet hocam, elimden gelse ben de son isteğim bunların dilinden öpmek olurdu.
Hiç olmazsa biz yandık eller yanmasın”.
“Hocam bunlar sahte feryatlar, hocam bu gün belki kimleri tuzağına düşürdü bunlar.
Bu gün hangi potansiyel suçlular bizim gibi bu yalancı feryatçıların güzeller galerisine girdi ve ilk derslerini hocalarından almaya başladı.
Eğer gerçekten bu sözlerinde samimi iseler hadi bakalım bu günden itibaren kaldırsınlar arka sayfa güzelini, güzeller galerisini, best model of world yarışmasını.”
Vallahi ne yalan söyleyeyim ben bir dokun bin ah işit bombardımanına tutulmuştum
Pek çok şey açıktı aslında ama ben tekrar odaya döndüğümde komiser arkadaşım “rapor yazacakmısın?”diye sordu.
Ben sarsılmıştım : “benim yazacağım bir şey yok, siz çocuğun dediklerini aynen yazın.Raporuda başka yere değil illa RTÜKe gönderin,derdin esas dermanını bulacak onlar”……….
Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır